Hunkemöller vond ik altijd Zweeds klinken. Zeker als je het uitspreekt met een Zweedse tongval. Ook al spreek ik geen Zweeds, ik kan het best Zweeds laten klinken.
Helemaal niet Zweeds
De historie van een van de grootste lingeriespecialisten van Europa leert dat het bedrijf in 1886 werd opgericht door de Duitse Wilhelm Hunkemöller en zijn Limburgse vrouw Josephina. In het begin produceerde en verkocht Hunkemöller korsetten in Amsterdam. In de jaren die volgden werden er ook winkels geopend in Rotterdam en Utrecht. Nu is het een bekend merk dat te verkrijgen is in winkels en webshops in 19 landen. Kortom: helemaal niet Zweeds dus.
Net als ik. Ik ben ook helemaal niet Zweeds. Ik ben wel half Fins. Mijn moeder komt uit Finland en mijn vader uit Noord-Brabant. Door mijn Scandinavische roots interesseert alles wat met de Nordics te maken heeft, me enorm (Denemarken, Noorwegen, Zweden, Finland, IJsland, Groenland, de Faroe eilanden en de Åland eilanden).
Mijn moeder heeft me helaas niet tweetalig opgevoed. Anders had ik nu een aardig woordje Fins kunnen spreken. En misschien ook wel Zweeds. Mijn moeder komt namelijk uit Zuid-Finland. Daar wonen veelal Zweedstalige Finnen. Mama is zowel met Fins als met Zweeds opgegroeid. Zo rond haar 20e is ze naar Nederland gekomen en heeft het grootste deel van haar leven in Nederland gewoond en gewerkt.
Gebieden waar het grootste deel van de Finse bevolking het Zweeds als moedertaal heeft
Zelf ben ik geboren en getogen in Nederland.
Wel vaker heb ik op het punt gestaan me meer te gaan verdiepen in mijn Scandinavische roots. Natuurlijk weet ik er wel iets van, maar dat zal niet veel meer zijn dan wat de gemiddelde Nederlander weet over de landen ten noorden van ons.
Toch heb ik gemerkt dat er wel wat Fins-Zweedse invloeden zijn doorgesijpeld in mijn jeugd. Zo is de Kerstnacht -de avond voor 1e Kerstdag- voor ons het belangrijkste moment om samen te komen. En we feliciteren elkaar op onze naamdag. En ook wel op onze verjaardag omdat dat nu eenmaal zo gaat in Nederland.
Meerdere keren in mijn leven heb ik bedacht om Fins te gaan leren. Maar het is een waanzinnig moeilijke taal. Het voelde meer als worstelen, dan als lekker een nieuwe taal leren (en ik leer echt graag).
Dus de wens verschoof in de loop der tijd naar de Zweeds taal. Maar dat kwam er maar niet van. Ik weet niet of jullie het herkennen, maar het volwassen leven kan nu en dan behoorlijk woelig zijn. Oftewel “life got in the way”. En dan liet ik het idee om Zweedse te gaan leren maar weer braaf op mijn wensenlijstje staan.
Jag lär mig svenska
Op 23 juli 2024 -dat is vandaag 4 maanden geleden- ben ik begonnen met Zweeds leren. Met de app Duolingo. Ik moest even wennen aan het ‘gehyperdepiep’ van de app, maar had al snel de smaak te pakken.
De eerste 3 maanden heb ik dagelijks meer dan een uur Zweedse lesjes gedaan in de Duolingo app op mijn telefoon. Sinds een maand doe ik het een stuk rustiger aan en ben een kwartiertje Zweedse zinnetjes aan het oefenen. Ik heb nog geen dag overgeslagen, dus ben al aan mijn “124 Day Streak”.
Toen ik een dikke 2 weken bezig was heb ik mijn moeder verteld dat ik Zweeds aan het leren was. Ze keek me verrast aan: “Echt waar”? Ik liet haar de Duolingo app zien op mijn telefoon. Met de felle kleuren, en de vrolijke figuurtjes. Ze was verrast dat ik na 2 weken toch al best wat Zweedse woordjes wist. Mijn moeder heeft een talenknobbel. Ik zeg altijd grappend dat ze ‘elke 5 jaar weer een nieuwe taal leert’ (en dat is ook echt zo). Ze weet dus hoe het is om een nieuwe taal te leren. En dat het -zeker in het begin- voelt alsof je een kleuter bent dat net de eerste woordjes aan het leren is.
Haar reactie vond ik erg leuk: ze stond direct te rommelen in haar boekenkast en haalde daar 2 oude boeken uit. Het waren haar eerste Zweedse grammaticaboeken die ze zelf op de Finse lagere school heeft gebruikt. Ze heeft die boeken gewoon nog steeds! Hoe bijzonder is dat.
Mama en ik hebben samen door haar leerboeken gebladerd. En er een Zweeds woordenboek bijgepakt dat ze in de boekenkast had staan. Toen viste ze nog een ander boekje uit de kast:
Det var en gång en gammal ko
Echt een heel schattig Zweeds boekje: een prentenboek met een verhaal over boerderijdieren die naar een feest gaan. En allemaal willen ze taart.
Mama begon voor te dragen:
Det var en gång en gammal ko, som gick på fest i Hulabo. I Hulabo hos bonden Jöns. På trappan stod tre svarta höns. De sade: – Se god afton, ko! Vet du om vi får TÅRTA, tro?
Helaas heb ik het boekje online nog niet kunnen vinden, anders had ik voor mezelf een exemplaar gekocht. De volgende keer vraag ik mijn moeder of ik het boekje mag fotograferen. En dan ga ik de tekst uit mijn hoofd leren.
Mijn Zweedse les voor vandaag heb ik alweer gedaan.
Hunkemöller vond ik altijd Zweeds klinken. Zeker als je het uitspreekt met een Zweedse tongval. Ook al spreek ik geen Zweeds, ik kan het best Zweeds laten klinken.
Helemaal niet Zweeds
De historie van een van de grootste lingeriespecialisten van Europa leert dat het bedrijf in 1886 werd opgericht door de Duitse Wilhelm Hunkemöller en zijn Limburgse vrouw Josephina.
In het begin produceerde en verkocht Hunkemöller korsetten in Amsterdam. In de jaren die volgden werden er ook winkels geopend in Rotterdam en Utrecht. Nu is het een bekend merk dat te verkrijgen is in winkels en webshops in 19 landen.
Kortom: helemaal niet Zweeds dus.
Net als ik. Ik ben ook helemaal niet Zweeds.
Ik ben wel half Fins. Mijn moeder komt uit Finland en mijn vader uit Noord-Brabant.
Door mijn Scandinavische roots interesseert alles wat met de Nordics te maken heeft, me enorm (Denemarken, Noorwegen, Zweden, Finland, IJsland, Groenland, de Faroe eilanden en de Åland eilanden).
Mijn moeder heeft me helaas niet tweetalig opgevoed. Anders had ik nu een aardig woordje Fins kunnen spreken. En misschien ook wel Zweeds.
Mijn moeder komt namelijk uit Zuid-Finland. Daar wonen veelal Zweedstalige Finnen. Mama is zowel met Fins als met Zweeds opgegroeid. Zo rond haar 20e is ze naar Nederland gekomen en heeft het grootste deel van haar leven in Nederland gewoond en gewerkt.
Zelf ben ik geboren en getogen in Nederland.
Wel vaker heb ik op het punt gestaan me meer te gaan verdiepen in mijn Scandinavische roots. Natuurlijk weet ik er wel iets van, maar dat zal niet veel meer zijn dan wat de gemiddelde Nederlander weet over de landen ten noorden van ons.
Toch heb ik gemerkt dat er wel wat Fins-Zweedse invloeden zijn doorgesijpeld in mijn jeugd.
Zo is de Kerstnacht -de avond voor 1e Kerstdag- voor ons het belangrijkste moment om samen te komen. En we feliciteren elkaar op onze naamdag. En ook wel op onze verjaardag omdat dat nu eenmaal zo gaat in Nederland.
Meerdere keren in mijn leven heb ik bedacht om Fins te gaan leren. Maar het is een waanzinnig moeilijke taal. Het voelde meer als worstelen, dan als lekker een nieuwe taal leren (en ik leer echt graag).
Dus de wens verschoof in de loop der tijd naar de Zweeds taal.
Maar dat kwam er maar niet van. Ik weet niet of jullie het herkennen, maar het volwassen leven kan nu en dan behoorlijk woelig zijn. Oftewel “life got in the way”. En dan liet ik het idee om Zweedse te gaan leren maar weer braaf op mijn wensenlijstje staan.
Jag lär mig svenska
Op 23 juli 2024 -dat is vandaag 4 maanden geleden- ben ik begonnen met Zweeds leren.
Met de app Duolingo. Ik moest even wennen aan het ‘gehyperdepiep’ van de app, maar had al snel de smaak te pakken.
De eerste 3 maanden heb ik dagelijks meer dan een uur Zweedse lesjes gedaan in de Duolingo app op mijn telefoon. Sinds een maand doe ik het een stuk rustiger aan en ben een kwartiertje Zweedse zinnetjes aan het oefenen.
Ik heb nog geen dag overgeslagen, dus ben al aan mijn “124 Day Streak”.
Toen ik een dikke 2 weken bezig was heb ik mijn moeder verteld dat ik Zweeds aan het leren was.
Ze keek me verrast aan: “Echt waar”? Ik liet haar de Duolingo app zien op mijn telefoon. Met de felle kleuren, en de vrolijke figuurtjes. Ze was verrast dat ik na 2 weken toch al best wat Zweedse woordjes wist.
Mijn moeder heeft een talenknobbel. Ik zeg altijd grappend dat ze ‘elke 5 jaar weer een nieuwe taal leert’ (en dat is ook echt zo). Ze weet dus hoe het is om een nieuwe taal te leren. En dat het -zeker in het begin- voelt alsof je een kleuter bent dat net de eerste woordjes aan het leren is.
Haar reactie vond ik erg leuk: ze stond direct te rommelen in haar boekenkast en haalde daar 2 oude boeken uit. Het waren haar eerste Zweedse grammaticaboeken die ze zelf op de Finse lagere school heeft gebruikt. Ze heeft die boeken gewoon nog steeds! Hoe bijzonder is dat.
Mama en ik hebben samen door haar leerboeken gebladerd. En er een Zweeds woordenboek bijgepakt dat ze in de boekenkast had staan.
Toen viste ze nog een ander boekje uit de kast:
Echt een heel schattig Zweeds boekje: een prentenboek met een verhaal over boerderijdieren die naar een feest gaan. En allemaal willen ze taart.
Mama begon voor te dragen:
Det var en gång en gammal ko,
som gick på fest i Hulabo.
I Hulabo hos bonden Jöns.
På trappan stod tre svarta höns.
De sade: – Se god afton, ko!
Vet du om vi får TÅRTA, tro?
Helaas heb ik het boekje online nog niet kunnen vinden, anders had ik voor mezelf een exemplaar gekocht. De volgende keer vraag ik mijn moeder of ik het boekje mag fotograferen. En dan ga ik de tekst uit mijn hoofd leren.
Mijn Zweedse les voor vandaag heb ik alweer gedaan.
“Snel tot ziens!” – “Vi ses snart igen!” 👋